Hoe lang gaat een accu echt mee, en wat raakt het eerst op

Op de doos staat «6.000 cycli». Op het garantiecertificaat, twee jaar. Geen van beide zinnen is onwaar, en geen van beide zegt alleen wat ze samen zeggen: bij één cyclus per dag zijn twee jaar 730 cycli, dus een achtste van het grote getal. Voor dat achtste staat de fabrikant garant.

Deze gids helpt je de cijfers over de levensduur samen te lezen, want het zijn er drie en ze worden gepresenteerd alsof het er één is.

Eén cyclus, en tot waar

Een cyclus is een volledige lading en ontlading. Als je de batterij twee keer voor de helft ontlaadt, heb je één cyclus gemaakt: wat telt is de energie die erdoorheen gaat, niet hoe vaak je het stopcontact aanraakt.

Het aantal cycli alleen zegt niets, want een batterij gaat niet dood — ze neemt af. Een fabrikant geeft «drieduizend cycli» op samen met een drempel: de restcapaciteit waarbij die cycli gemeten zijn. Drieduizend cycli tot 80% betekent dat je na drieduizend cycli nog acht tiende van de capaciteit van toen ze nieuw was verwacht. Drieduizend tot 70% is een zwakkere belofte vermomd als hetzelfde getal.

Op 23 september 2026 geven 65 van de 88 producten die JouleSpecs volgt een aantal cycli op. Daarvan zeggen er 40 dat ze tot 80% restcapaciteit gemeten zijn, 7 tot 70%, één tot 60% — en 15 vermelden de drempel niet. Bij die vijftien is het getal met niets anders te vergelijken, en dat is de reden waarom de fiche drempel en cycli als twee aparte gegevens registreert in plaats van ze op één regel te zetten.

De meetomstandigheden tellen even zwaar als de drempel. Het datasheet van een cel die veel gebruikt wordt in Europese accu's geeft 6.000 cycli op bij ≥80% — maar van resterende energie, niet van capaciteit, bij de helft van de nominale stroom en bij 25 °C. Een fabrikant van camperbatterijen, met cellen uit dezelfde familie, geeft 2.500 cycli op als je tot 80% diepte ontlaadt en 5.000 als je bij 50% stopt: dezelfde cellen, het dubbele aantal cycli, voor een andere manier van gebruiken.

De chemie verandert minder dan het lijkt

Het gangbare idee is dat de celchemie de levensduur bepaalt. Een studie van de Sandia National Laboratories heeft commerciële cellen van drie chemieën gecycled met wisselende temperatuur, ontladingsdiepte en stroom: de LFP-cellen hielden het van 2.500 tot 9.000 equivalente cycli vol, de NCA-cellen van 250 tot 1.500, de NMC-cellen van 200 tot 2.500. LFP wint, en met ruime voorsprong. Maar de spreiding binnen LFP — van 2.500 tot 9.000, bijna een factor vier — is groter dan het verschil tussen twee verschillende chemieën. Hoe je hem gebruikt telt zwaarder dan wat erin zit.

Dezelfde studie voegt de kanttekening toe die bijna niemand overneemt: vergelijk je de totaal geleverde energie in plaats van de cycli, dan worden de verschillen tussen de drie chemieën kleiner, omdat een LFP-cel minder capaciteit en een lagere spanning heeft. Cycli zijn geen kWh.

Er is ook een praktische reden waarom de chemie vandaag weinig uitmaakt: ze varieert niet. Van de 88 gevolgde producten geven alle 79 die hun celchemie opgeven LFP op. Wie kiest tussen twee producten in de catalogus, kiest niet tussen twee chemieën: hij kiest tussen twee commerciële beloftes.

De drie grenzen, en welke er het eerst afgaat

De garantie van een accu eindigt bij de eerste van de drie grenzen die opraakt:

De derde regel is de interessantste. In Duitse contracten voor thuisbatterijen is er bijna altijd een energieplafond: de Stromspeicher-Inspektion van de HTW Berlin heeft de garanties van twintig fabrikanten doorgenomen en vond cyclusplafonds van 3.500 tot 10.000, gegarandeerde restcapaciteiten tussen 60% en 85%, en energieplafonds van 2,4 tot 8,5 MWh per geïnstalleerde kWh. Hun voorbeeld: een systeem van 10 kWh met een plafond van 26 MWh in tien jaar verliest de garantie als het meer dan 2.600 kWh per jaar ontlaadt.

In onze catalogus komt dat gegeven nooit voor, omdat de catalogus vandaag vooral uit powerstations en balkonaccu's bestaat, die met een certificaat van twee pagina's worden verkocht en niet met een contract. Dat is geen gat in ons onderzoek: het is wat de fabrikanten publiceren.

De berekening die de fiche voor jou maakt

Elke fiche van JouleSpecs neemt de opgegeven grenzen, zet ze allemaal om in cycli — de garantiejaren bij één cyclus per dag, de gegarandeerde energie gedeeld door de capaciteit — en houdt de kleinste aan. Dat is het getal dat wij effectieve cycli noemen, en ernaast staat welke van de drie grenzen gewonnen heeft.

Het resultaat, gemeten op 23 september 2026: van de 59 producten die zowel cycli als jaren opgeven, verstrijkt bij alle 59 de garantie het eerst. Niet één keer waren de opgegeven cycli de kortste grens. Het grote getal op de doos heeft tot nu toe nooit iets beslist.

Hoe groot het verschil is, hangt af van de productfamilie, en hier spreken de cijfers voor zich:

Dezelfde cellen, dezelfde chemie, dezelfde technische belofte. Het verschil tussen twee jaar en tien zit niet in de batterijen: het zit in wat voor product de fabrikant besloten heeft te verkopen. Een powerstation is een huishoudapparaat, een balkonaccu is een installatie — en de garantie volgt de commerciële categorie, niet de natuurkunde.

Dat is ook de reden waarom de twee families zich zo verschillend gedragen bij het berekenen van wat elke kWh kost die door de batterij gaat: de effectieve cycli staan in de noemer van die berekening, en tien jaar tegenover twee verandert die met een factor vijf.

Is één cyclus per dag veel of weinig?

Onze berekening gaat uit van één cyclus per dag, omdat dat het ritme is van een thuisbatterij die aan zonnepanelen gekoppeld is: opladen overdag, leeglopen 's avonds. De HTW telt, op basis van echte installaties, 150–300 equivalente cycli per jaar, dus minder dan één per dag. Als dat jouw gebruik is, wegen de garantiejaren nog zwaarder en de cycli nog lichter.

Gebruik je hem juist weinig — één weekend per maand met de camper, een stroomstoring om de twee winters — dan raken de cycli nooit op, en is de kalender het enige dat echt opraakt. Ook stilstaand veroudert een batterij. Om te weten hoe vaak per dag je hem echt zult leegtrekken, moet je uitgaan van de apparaten die je erop aansluit: hoe lang houdt de koelkast het.

Hoe je een belofte over levensduur leest

1. Zoek de drempel naast de cycli. Staat die er niet bij, dan is het getal niet te vergelijken: behandel het alsof het niet is opgegeven.
2. Zet de jaren om in cycli op basis van het ritme waarin jij hem zult gebruiken, en vergelijk ze met de opgegeven cycli. Het kleinste van de twee telt.
3. Zoek het energieplafond in het certificaat, niet op de verkoopfiche. Staat het erin, deel het dan door de capaciteit: vaak is dat de echte grens.
4. Kijk naar de gegarandeerde restcapaciteit, niet alleen naar de jaren. Een garantie van tien jaar bij 60% en een van tien jaar bij 80% zijn twee verschillende producten.

En iets dat in geen enkel document staat: vanaf 18 februari 2027 verplicht de Europese batterijverordening het digitale paspoort voor industriële batterijen boven 2 kWh, en tot de openbare informatie behoren de verwachte levensduur in cycli en de referentietest waarmee die gemeten is. Dat is precies het gegeven dat vandaag ontbreekt, en over minder dan anderhalf jaar is het niet langer vrijblijvend.

Bronnen

• Y. Preger et al., Degradation of Commercial Lithium-Ion Cells as a Function of Chemistry and Cycling Conditions, Journal of the Electrochemical Society 167 (2020) 120532, Sandia National Laboratories — Bron 1
• HTW Berlin / aquu, Stromspeicher-Inspektion 2026 — Bron 2
• EVE Power, LF280K Product Specification, versie B — 6.000 cycli bij ≥80% resterende energie, 0,5P, 25 °C — Bron 3
• Victron Energy, 12,8 & 25,6 Volt Lithium-Iron-Phosphate Batteries Smart, datasheet — 2.500 cycli bij 80% ontladingsdiepte, 5.000 bij 50% — Bron 4
• Verordening (EU) 2023/1542 betreffende batterijen en afgedankte batterijen, art. 77 en bijlage XIII (digitaal paspoort) — Bron 5
• De tellingen uit de catalogus zijn van ons, gemeten op 23 september 2026 op de 88 gevolgde producten: elke opgegeven waarde op de fiche draagt de link naar het brondocument van de fabrikant.